Abstract
The article provides a comprehensive analysis of the foreign policy of the People’s Republic of China from 1991 to 2025 in the context of the evolution of the international order after the end of the Cold War. It is shown that in this period China transformed from a regional player into a key pole of power in the global international system. The main principles and directions of Chinese diplomacy are explained, including “peaceful development,” “five principles of peaceful coexistence,” and the concept of “a community with a shared future for humankind.” Particular attention is paid to the “One Belt, One Road” project, which has become an instrument for implementing the PRC’s soft power and a means of promoting Beijing’s economic and political interests internationally. China’s relations with its leading partners—the U.S., the European Union, Russia, and India—the dynamics of its policy towards Taiwan, and its participation in international organizations and relations with Ukraine in the context of the Russo-Ukrainian war are analyzed. The article shows that Chinese foreign policy combines economic pragmatism and global ambitions, with its strategic goal being to produce a post-Western, multipolar world order with the dominance of Chinese values and norms. The conclusion outlines implications for further research on the impact of the Chinese model of global leadership on the structure of international institutions, the security architecture of the Asia-Pacific region, and the transformation of the global governance system.
Key words
China, foreign policy, “soft power”, “One Belt – One Road”, international order, multipolarity
Abstrakt
Artykuł przedstawia kompleksową analizę polityki zagranicznej Chińskiej Republiki Ludowej w latach 1991–2025 w kontekście ewolucji porządku międzynarodowego po zakończeniu zimnej wojny. Pokazano, że w tym okresie Chiny przekształciły się z regionalnego gracza w kluczowy biegun siły w globalnym systemie międzynarodowym. Wyjaśniono główne zasady i kierunki chińskiej dyplomacji, w tym „pokojowy rozwój”, „pięć zasad pokojowego współistnienia”, koncepcję „wspólnoty o wspólnej przyszłości dla ludzkości”. Szczególną uwagę zwrócono na projekt „Jeden Pas, Jedna Droga”, który stał się instrumentem „miękkiej siły” ChRL, a także środkiem promocji interesów gospodarczych i politycznych Pekinu na arenie międzynarodowej. Artykuł analizuje relacje Chin z głównymi partnerami – Stanami Zjednoczonymi, Unią Europejską, Rosją i Indiami – dynamikę chińskiej polityki wobec Tajwanu, a także udział Chin w organizacjach międzynarodowych i relacje z Ukrainą w kontekście wojny rosyjsko-ukraińskiej. Wykazano, że chińska polityka zagraniczna łączy pragmatyzm gospodarczy z globalnymi ambicjami, a jej strategicznym celem jest kształtowanie postzachodniego, wielobiegunowego ładu światowego, w którym dominować będą chińskie wartości i normy. Ww wnioskach nakreślno perspektywy dalszych badań nad wpływem chińskiego modelu globalnego przywództwa na strukturę instytucji międzynarodowych, architekturę bezpieczeństwa regionu Azji i Pacyfiku oraz transformację globalnego systemu zarządzania.
Słowa kluczowe
Chiny, polityka zagraniczna, „miękka siła”, „Jeden Pas – Jedna Droga”, ład międzynarodowy, wielobiegunowość
Otwórz Artykuł