Abstract
The article provides a comprehensive analysis of the conceptual and practical aspects of state propaganda in the Republic of Belarus during the presidency of Alexander Lukashenko. The research is grounded in an integrative methodological framework that combines classical theories of political communication with contemporary approaches to the securitization of the informational sphere, thereby elucidating the evolution of legitimizing narratives in response to shifting political, social, and economic conditions. Key narratives examined include “Father of the Nation,” “Guarantee of Stability and Order,” “Fighter Against External Threats,” “Indispensable Manager,” “Expert in All Fields,” “Leader in the Fight Against Corruption and Oligarchs,” and “Last Defender of Soviet Moral Values,” which collectively contribute to constructing the image of a “people’s” leader and consolidating control over public consciousness. Particular attention is devoted to exploring the instruments and channels of dissemination—such as state media, the educational system, mass cultural events, and the administrative apparatus—which serve as the primary mechanisms for mobilizing the population. Sociological evidence indicates that despite the high consumption of official information, a gradual decline in trust toward state media has contributed to the emergence of protest sentiments, thereby confirming the adaptive and transformative character of propaganda strategies in the contemporary context. The findings bear significant practical implications for understanding the mechanisms underlying the formation of political consciousness and ensuring information security amid a dynamic political landscape.
Key words
propaganda, legitimacy, narratives, Alexander Lukashenko, state media, informational sphere, securitization, political consciousness
Abstrakt
Artykuł zawiera kompleksową analizę koncepcyjnych i praktycznych aspektów propagandy państwowej w Republice Białorusi za prezydentury Aleksandra Łukaszenki. Badania opierają się na integracyjnych ramach metodologicznych, łączących klasyczne teorie komunikacji politycznej ze współczesnymi podejściami do sekurytyzacji sfery informacyjnej, wyjaśniając w ten sposób ewolucję narracji legitymizujących w odpowiedzi na zmieniające się warunki polityczne, społeczne i gospodarcze. Kluczowe analizowane narracje obejmują „Ojciec narodu”, „Gwarancja stabilności i porządku”, „Bojownik przeciwko zagrożeniom zewnętrznym”, „Nieodzowny menedżer”, „Ekspert we wszystkich dziedzinach”, „Lider w walce z korupcją i oligarchami” oraz „Ostatni obrońca radzieckich wartości moralnych”, które łącznie przyczyniają się do budowania wizerunku przywódcy „ludowego” i umacniania kontroli nad świadomością społeczną. Szczególną uwagę poświęcono badaniu instrumentów i kanałów rozpowszechniania informacji, takich jak media państwowe, system edukacyjny, masowe wydarzenia kulturalne i aparat administracyjny, które służą jako podstawowe mechanizmy mobilizacji społeczeństwa. Dowody socjologiczne wskazują, że pomimo wysokiego poziomu konsumpcji oficjalnych informacji, stopniowy spadek zaufania do mediów państwowych przyczynił się do pojawienia się nastrojów protestacyjnych, potwierdzając tym samym adaptacyjny i transformacyjny charakter strategii propagandowych we współczesnym kontekście. Wyniki badań mają istotne praktyczne implikacje dla zrozumienia mechanizmów leżących u podstaw kształtowania świadomości politycznej i zapewnienia bezpieczeństwa informacji w dynamicznym krajobrazie politycznym.
Słowa kluczowe
propaganda, legitymizacja, narracje, Aleksander Łukaszenko, media państwowe, sfera informacyjna, sekurytyzacja, świadomość polityczna
Otwórz Artykuł